Band 7
Seite 284
Zeile 37 |  11035 Prophetia est aspiratio divina, quae eventus rerum aut per facta aut per dicta quorundam immobili veritate pronuntiat. De qua bene quidam dixit: Prophetia est suavis dictio caelestis ... longumque sensum habent (citantur Augustinus, Hilarius, Cassiodorus, Isidorus, Hieronymus, Josephus, Junilius etc.).
— Beatus vir — Moralis Psalmus est. Quod ex his, quae sequuntur, apparet. In quibus et de virtutum appetitu et de errorum abstinentia disputat ... semel tantum scriptum reperi.
— Quare fremuerunt — In secundo Psalmo David prophetans omnia, quae a Judaeis passionis dominicae impleta sunt tempore.
— Miserere — Sub occasione paenitentiae propriae prophetat hoc carmine captivo populo in Babylone. Quae supplicationis verba.
— Misericordiam — Ex persona iustorum virorum formatur hoc carmen, quos Babyloniae captivitas retinebat, quales fuerant tres pueri et Daniel.
— Laudate — Hortatur praesenti carmine tam praesentes propheta.
— Pusillus eram — Hic Psalmus sibi proprie David ... cum pugnavit cum Goliath. Finit. Amen.
— Qui divisit mare rubrum (Ps. 135,13) — Priscae auctoritatis viri ... sic multis divisionibus per mare huius saeculi transitur ad Dominum.
Anon. Eglogae tractatorum in Psalterium. Cf. nr. 1665.Eglogae tractatorum in Psalterium. St. Gallen 261 (IX) p. 147-274. | |
